Resort finansów wyjaśnia opodatkowanie kontenerów mobilnych – sprawdź, czy podlegają podatkowi
„`html
Zarys problemu w opodatkowaniu kontenerów mobilnych
Od 1 stycznia 2025 roku obowiązują nowe przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, które wprowadziły zmienione definicje budynku oraz budowli. Załącznik nr 4 do tej ustawy zawiera katalog obiektów uznawanych za budowle dla celów podatkowych, w którym wymienia się także obiekty kontenerowe trwale związane z gruntem.
Zgodnie z nową ustawową definicją, trwałe związanie z gruntem polega na zapewnieniu obiektowi stabilności oraz możliwości przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, które mogłyby doprowadzić do jego zniszczenia, przemieszczenia czy przesunięcia się na inne miejsce niezależnie od woli człowieka (art. 1a ust. 1 pkt 2c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).
Od samego początku Ministerstwo Finansów podkreślało, że tzw. kontenery mobilne mają nie podlegać opodatkowaniu. W praktyce jednak niektóre organy gmin, które wydają interpretacje w zakresie podatku od nieruchomości, prezentują odmienne stanowiska.
Rozbieżności w interpretacjach indywidualnych organów gmin
Pojawiające się różnice interpretacyjne dotyczą w szczególności biurowych, sanitarnych i magazynowych kontenerów wykorzystywanych przez firmy budowlane. Typowy przypadek dotyczy kontenerów, które nie posiadają fundamentów, są ustawione na betonowych bloczkach lub kostkach brukowych, po czym – wraz z zakończeniem prac – przewozi się je na kolejne place budowy.
Kiedy organ uzna kontener za budowlę?
Organ podatkowy w Rzeszowie uznał, że takie kontenery należy traktować jako budowle podlegające opodatkowaniu, wskazując, iż ustawione na bloczkach betonowych obiekty są trwale związane z gruntem. W uzasadnieniu argumentował, iż bloczki lub kostka brukowa stanowią elementy połączenia z gruntem i zapewniają obiektom stabilność oraz odporność na czynniki zewnętrzne.
Jakie stanowisko prezentują inne organy?
Odmienne zdanie wyraził natomiast organ podatkowy z Gliwic, który w podobnej sytuacji stwierdził, że kontenery ustawione na utwardzonym podłożu, niewkręcone i nie zakotwione, nie spełniają warunku trwałego związania z gruntem. Samo posadowienie obiektu, bez fizycznego przymocowania, nie wystarcza, aby uznać go za budowlę w rozumieniu nowych przepisów.
Stanowisko ministerstwa odnośnie trwałego związania z gruntem
Ministerstwo Finansów i Gospodarki wyjaśniło, że trwałość związania z gruntem oznacza fizyczne połączenie, takie jak zespolenie poprzez użycie kotew gruntowych, śrub gruntowych czy specjalnych mocowań chemicznych. Przykłady tych technik obejmują:
- kotwy gruntowe,
- śruby gruntowe,
- mocowania chemiczne (np. na bazie żywic),
- trwałe przymocowanie do fundamentu zintegrowanego z gruntem.
Według ministerstwa, stawianie kontenera jedynie na bloczkach czy kostce brukowej, bez trwałego zespolenia z gruntem, nie spełnia warunków trwałości w rozumieniu ustawy. Takie obiekty nie są uznawane za budowle.
Kontenery mobilne a obowiązek podatkowy
Ministerstwo wskazało również, że kontenery wykorzystywane do celów transportowych czy socjalno-biurowych (np. kontenery morskie, sanitarne, szatnie) na ogół nie są fizycznie połączone z gruntem i z tego względu nie zaliczają się do obiektów podlegających podatkowi od nieruchomości.
Sytuacja ulega zmianie, gdy kontener zostaje zakotwiony lub przymocowany do podłoża połączonego z gruntem w sposób gwarantujący mu trwałą stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne. W takich przypadkach spełniony zostaje warunek trwałego związania z gruntem i kontener może zostać uznany za budowlę objętą podatkiem od nieruchomości.
- Brak fizycznego zespolenia z gruntem – brak obowiązku podatkowego.
- Stałe połączenie z gruntem (np. kotwy, śruby, mocowania) – obowiązek podatkowy powstaje.
Podsumowując, o opodatkowaniu kontenerów decyduje głównie sposób ich związania z gruntem. Firmy korzystające z kontenerów mobilnych powinny przeanalizować, czy i w jaki sposób ich obiekty są posadowione, by precyzyjnie określić obowiązki podatkowe wynikające z nowych przepisów.
„`